DAHLIA......WEL & WEE

Ook al wordt er om de tuin heen vrolijk gekwetterd en gezongen, in de tuin werd het ineens super stil. De koolmeesjes die af en aan vlogen om hun jongen te voeren waren weg. Opnieuw was er een vogelfamilie uitgevlogen zonder bericht. De dag na hun vertrek dacht ik te horen dat ze nu in een grote  boom achter het huis woonden en vanmorgen werd bevestigd dat zij in ieder geval heel dichtbij bivakkeren: pa en ma kwamen met hun kroost eten. Van de Vogelbescherming leerde ik dat het goed is zomers door te blijven voederen, dus hangen er nog steeds vetbollen, vogelzaad en pindakaaspotten her en der in de tuin. Daar maakt ook dit jonge gezin dankbaar gebruik van. Heel erg leuk dat ik op deze manier voor mijn gastvrijheid beloond wordt! Natuurlijk lag mijn fototoestel niet in de buurt tijdens dit bezoek, hopen dat ze snel weer langswaaien, ik zit er klaar voor! De vijver blijft natuurlijk één groot feest: in een half uur tijd komen er soms wel acht verschillende soorte...

De winter was eentonig en grijs. Na lang op de zon gewacht te hebben in maart eindelijk   een paar mooie dagen. De bollen en planten begonnen direct al uit te lopen, de vogels op zoek naar een geschikte plek om te nestelen. Deze prachtige dagen waren amper voorbij en wederom was  het hartje winter: vrieskou en nachtvorst. Brrrrr....... Gelukkig werd het in april zomer: ruim 25 graden gevolgd door opnieuw koud en verschrikkelijk nat weer. Nu lijkt het de goede kant op te gaan. Het grillige weer blijft: heel warme dagen wisselen af met dagen die zomaar 10 graden kouder zijn dan de dag daar voor. Toch doet alles in de tuin wat het doen moet: het groeit en bloeit. De foto hiernaast is van een groenling in het rijk bloeiende appelboompje. Hield ik mijn hart vast bij de nestelende vogels: het kwam allemaal goed, eitjes werden gelegd en de eerste kinders zijn al uitgevlogen.  De specht heeft in april een aantal malen de spreeuwen nestkast onderzocht en heeft...

Verbaasde ik me 30 jaar geleden tijdens een vakantie begin november op Guernsey over de grote hoeveelheid rozen die volop in bloei stonden: dankzij een warme golfstroom heerst daar een subtropisch klimaat. Nu, in ons  koude kikkerland staan de rozen niet alleen in november maar zelfs in januari nog in bloei! Hoe bizar is dat! En dan nog niet spreken van een klimaatverandering?! Wat niet veranderd is dat de tuin altijd al druk bezocht werd door allerlei soorten vogels. Sinds er in boom, struik en aan de schutting noten, zaden, vetbollen en pindakaaspotten hangen lijkt het hier zo nu en dan een overbevolkte snelweg! De eerst opvallende gasten zijn de grote bonte specht en de Vlaamse gaai. Omdat ik geen idee heb waarom de Gaai Vlaams zou zijn, ben ik op zoek gegaan naar de oorsprong van zijn naam. De verhalen dat de Gaai wordt gezien als 'gajus' vanwege zijn ondeugden ken ik wel: het is een schreeuwer die er niet voor terugdeinst zijn soortgenoten op stang ...

Enige tijd geleden onder het genot van een heerlijke maaltijd kwam Loret op het idee om met de bus naar Londen te gaan en aldaar in het Fashion and Textile Museum de tentoonstelling over Missoni te gaan bekijken.  Al snel nam haar idee steeds grotere vorm aan en het uiteindelijke resultaat was een reis, tentoonstelling + workshop beginnend op vrijdagavond met 17 'breimadammen' die de bus in stapten.  Ernestine  heeft dit onderdeel van de reis al zo beeldend beschreven dat het onnodig is hier nog eens te herhalen. Dan wel met de aantekening dat mocht Loret nog eens zo'n uitstapje  bedenken ik dan wel direct 'ja zal zeggen, maar  wel kies te reizen per trein of vliegtuig! Eens zo'n busreis zonder slaap is meer dan genoeg  voor mij !! Na het bewonderen van de 'White cliffs of Dover' uiteindelijk in Londen uit de bus en langs de Southbank van de Theems naar het museum gewandeld. Het museum was nog gesloten, dus neergestreken in het Museumcafe voor ont...