donderdag 24 mei 2018

VOORJAAR 0.2

Ook al wordt er om de tuin heen vrolijk gekwetterd en gezongen, in de tuin werd het ineens super stil. De koolmeesjes die af en aan vlogen om hun jongen te voeren waren weg. Opnieuw was er een vogelfamilie uitgevlogen zonder bericht. De dag na hun vertrek dacht ik te horen dat ze nu in een grote boom achter het huis woonden en vanmorgen werd bevestigd dat zij in ieder geval heel dichtbij bivakkeren: pa en ma kwamen met hun kroost eten. Van de Vogelbescherming leerde ik dat het goed is zomers door te blijven voederen, dus hangen er nog steeds vetbollen, vogelzaad en pindakaaspotten her en der in de tuin. Daar maakt ook dit jonge gezin dankbaar gebruik van.
Heel erg leuk dat ik op deze manier voor mijn gastvrijheid beloond wordt!
Natuurlijk lag mijn fototoestel niet in de buurt tijdens dit bezoek, hopen dat ze snel weer langswaaien, ik zit er klaar voor!



De vijver blijft natuurlijk één groot feest: in een half uur tijd komen er soms wel acht verschillende soorten vogels langs om zich te verfrissen en/of te drinken. Het is even heel warm, zonnig weer geweest en soms zie ik mereltjes bijna op apegapen liggen. Het water in, dan schudden en poetsen en in de schaduw met het snaveltje half open rustig bijkomen.....

Ook de groenling zie ik dagelijks terug. Sterker nog, deze vogeltjes hebben klaarblijkelijk het idee dat wij midden in hun territorium wonen en worden steeds brutaler. Bleven zij voorheen keurig aan de stille kant van de vijver, nu komen ze steeds dichterbij. Zo close dat het me niet zal verbazen wanneer zij binnenkort op tafel landen om te kijken of daar misschien iets lekkers ligt...



De vijver zelf: mijn geduld wordt dit keer wel héél snel beloond! Overal komen kopjes van de zuurstofplantjes boven het oppervlak uit.
De krabbescheer en de zwanenbloem doen het prima. Zeker met de zwanenbloem ben ik blij: dit is een goede indicator dat het met het natuurlijk evenwicht in het water goed gesteld is. 



Ook met de oeverbeplanting gaat het dankzij de warmte en de regelmatige regenbuien uitstekend.
Mag ik het dan jammer vinden dat het minder mooi weer is dan voorspeld, de tuin vaart er wel bij!








                                                               






Hoopte ik de familie Mees snel terug te zien, dat gebeurd! In de ochtend komen ze richting het oude nest om te eten. Vervolgens trekken ze de hele tuin door, spelen in de middag bij de vijver om in de avond weer terug te gaan naar 'hun' boom!



vrijdag 18 mei 2018

VOORJAAR!!

De winter was eentonig en grijs. Na lang op de zon gewacht te hebben in maart eindelijk  een paar mooie dagen. De bollen en planten begonnen direct al uit te lopen, de vogels op zoek naar een geschikte plek om te nestelen.
Deze prachtige dagen waren amper voorbij en wederom was  het hartje winter: vrieskou en nachtvorst. Brrrrr.......
Gelukkig werd het in april zomer: ruim 25 graden gevolgd door opnieuw koud en verschrikkelijk nat weer. Nu lijkt het de goede kant op te gaan.




Het grillige weer blijft: heel warme dagen wisselen af met dagen die zomaar 10 graden kouder zijn dan de dag daar voor. Toch doet alles in de tuin wat het doen moet: het groeit en bloeit.
De foto hiernaast is van een groenling in het rijk bloeiende appelboompje.




Hield ik mijn hart vast bij de nestelende vogels: het kwam allemaal goed, eitjes werden gelegd en de eerste kinders zijn al uitgevlogen. 
De specht heeft in april een aantal malen de spreeuwen nestkast onderzocht en heeft zich bedacht.
En nu in mei zijn er in de tuin weer 3 nestkastjes bezet. Uit 2 kastjes klinkt al luid gepiep en vader en moeder koolmees vliegen af en aan om de kleintjes te voederen.  
In en om de tuin heeft het winterkoninkje zijn verblijf: net achter de heg hoor ik ook al verdacht veel gepiep. Verder zie ik regelmatig een merel paartje, het roodborstje, veel groenlingen en allerlei soorten meesjes en vinkjes.
Al deze vogels hebben de pas aangelegde vijver ontdekt en komen daar heerlijk badderen of gewoon even wat drinken en soezen aan de waterrand.







Vanuit de Rhododendron houdt het roodborstje alles in de gaten terwijl de merel de vijverrand verkend.....



Planten en bloemen doen hun best: er heeft al zoveel prachtig in bloei gestaan: de sneeuwbal is schitterend geweest dit jaar, evenals de krent, tulpen, voorjaarsbollen, te veel om op te noemen! De afgelopen week is er dus in en om de vijver geplant: natuurlijk de broodnodige zuurstofplantjes en nu ook oever- en randbeplanting. De rozen laten hun bloemen al weer zien, de akelei, sering en al wat niet meer ook in volle pracht!






Verder moet er nog vermeld worden dat vrijwel van het begin af aan een kikker, weliswaar een bruine in plaats van mooi groen, zijn of haar intrek heeft genomen in het water. De dotter bloem is het domicilie, dat betekend dat deze regelmatig op de kop in het water ligt!



Last but not least: Spook heeft het nieuwe water ontdekt en vind dat ook al héél leuk!











zondag 7 januari 2018

BELEVENISSEN IN DE ( WINTER) TUIN

Verbaasde ik me 30 jaar geleden tijdens een vakantie begin november op Guernsey over de grote hoeveelheid rozen die volop in bloei stonden: dankzij een warme golfstroom heerst daar een subtropisch klimaat. Nu, in ons  koude kikkerland staan de rozen niet alleen in november maar zelfs in januari nog in bloei! Hoe bizar is dat! En dan nog niet spreken van een klimaatverandering?!











Wat niet veranderd is dat de tuin altijd al druk bezocht werd door allerlei soorten vogels. Sinds er in boom, struik en aan de schutting noten, zaden, vetbollen en pindakaaspotten hangen lijkt het hier zo nu en dan een overbevolkte snelweg!
De eerst opvallende gasten zijn de grote bonte specht en de Vlaamse gaai.

Omdat ik geen idee heb waarom de Gaai Vlaams zou zijn, ben ik op zoek gegaan naar de oorsprong van zijn naam. De verhalen dat de Gaai wordt gezien als 'gajus' vanwege zijn ondeugden ken ik wel: het is een schreeuwer die er niet voor terugdeinst zijn soortgenoten op stang te jagen en in de maling te nemen. Maar toch: met dat geschreeuw van hem waarschuwt hij ook de andere vogels voor het gevaar dat dreigt. Hij kan toch niet alleen 'boef' zijn?!
In het frans heet de gaai Gai Flammant. Vlaams zou dus een verbastering kunnen zijn van 'flammant'. De betekenis van dit woord gaat in dat geval helemaal verloren: flammant betekend kleurrijk en dat is natuurlijk wel terug te zien in zijn verenkleed! Gai schijnt zo veel te betekenen als 'schreeuwer'  en dan zijn we helemaal dichtbij de omschrijving van dit mooie boefje!

Hoe dan ook, dit 'gajes' is meer dan welkom in onze tuin. Elke keer opnieuw is het weer genieten van de prachtige kop, heldere grote ogen en fantastische kleuren op deze saaie grijze winterdagen!







De kauw, schijnt trouwens familie te zijn van de gaai, laat zich ook regelmatig zien. Meest van tijd in het gezelschap van familie en/of vrienden. Op het eerste gezicht veel 'gewoner' van kleur dan de gaai maar als ik goed kijk naar al die schakeringen zwart, blauw- en staalgrijs  zie ik ook iets groenigs in het verenpak! 









 Elke keer dat ik de specht zie gaat er een schokje door mij heen: de vogel springt zó in het oog door het scherpe contrast van zwart, wit en rood, de lijnen tussen de kleuren zo strak! Het zal duidelijk zijn; dit is één van mijn lievelingen....
In de Indiaanse traditie staat de specht symbool voor het volgen van je eigen ritme en vernieuwing.
In middels weet ik dat de specht die ons bezoekt de grote bonte specht is en dat het mannetje een rode vlek op zijn achterhoofd heeft, in tegenstelling tot het vrouwtje. Heel soms zijn ze samen, meestal komen ze afzonderlijk. 



















Ook de spreeuwen laten zich weer zien: deze soort is vrij lang uit de tuin weggeweest. Blijkbaar hebben zij zich laten verdrijven door een nóg brutalere soort: de halsbandparkieten. Gelukkig hebben zij zich bedacht en zijn ze weer in groten getale aanwezig! Hun kleuren wisselen met elke beweging en lichtval van saai zwart/grijs naar gespikkeld, groen, paars en alle kleuren die daar tussen in zitten......


Uren kan ik voor het raam zitten, fototoestel in de aanslag, tijd en alles wat 'moet' vergetend en genieten van de drukte in de tuin. Zonder verder commentaar voeg ik nog wat foto's van parkieten, meesjes en vinkjes toe....














vrijdag 5 augustus 2016

MISSONI, TEXTILE MUSEUM, TATE GALERY, LONDON




Enige tijd geleden onder het genot van een heerlijke maaltijd kwam Loret op het idee om met de bus naar Londen te gaan en aldaar in het Fashion and Textile Museum de tentoonstelling over Missoni te gaan bekijken. 
Al snel nam haar idee steeds grotere vorm aan en het uiteindelijke resultaat was een reis, tentoonstelling + workshop beginnend op vrijdagavond met 17 'breimadammen' die de bus in stapten. Ernestine heeft dit onderdeel van de reis al zo beeldend beschreven dat het onnodig is hier nog eens te herhalen. Dan wel met de aantekening dat mocht Loret nog eens zo'n uitstapje  bedenken ik dan wel direct 'ja zal zeggen, maar  wel kies te reizen per trein of vliegtuig! Eens zo'n busreis zonder slaap is meer dan genoeg voor mij!!

Na het bewonderen van de 'White cliffs of Dover' uiteindelijk in Londen uit de bus en langs de Southbank van de Theems naar het museum gewandeld.
Het museum was nog gesloten, dus neergestreken in het Museumcafe voor ontbijt, de broodnodige koffie, opfrissen in het toilet en meer. 

















De expositie is prachtig: alles draait vooral om het creatieve proces van het ontwerpen. Daarnaast worden een aantal stukken uit het 60 jarig! bestaan van het huis Missoni geshowd.
De moderne kunst is een grote inspiratiebron voor de designs van Missoni. Een aantal van deze kunstenaars zijn dan ook vertegenwoordigd met één van hun werken. 

















Het ontwerp proces is adembenemend en leert maar weer eens dat proeflappen en schetsen niets minderwaardig is zich dragen. 


Doordat de werkruimte die het museum ter beschikking stelde pal naast de expositieruimte ligt was het mogelijk steeds in- en uit te lopen. 
Deze uren in het museum heb ik gebruikt om de beelden in mijn hoofd te prenten, te kijken naar structuren, kleurgebruik en vertaling van inspiratiebron naar design. Veel te veel indrukken weer en veel te weinig tijd om die omzetten in een eigen werkstuk!

Dit werk van Tancredi boeide mij enorm en was startpunt van mijn onderzoekje. Bij thuiskomst zag ik dat in de weerspiegeling van het glas stiekem de collectie van Missoni binnengeslopen was!








Het is een dag van kijken, verwondering, kennis opdoen en verzamelen geweest. Binnenkort organiseert Loret een terugkom dag in Nederland waarop we deze indrukken omgaan zetten in een eigen interpretatie.....







 In Tate Modern loopt tegelijkertijd een expositie van Georgia O'Keeffe. Deze Amerikaanse kunstenares is zeker ook een inspiratiebron voor Ottavio Missoni geweest. Met name de werken die zij maakte in de natuur van New Mexico laten de golvende lijnen en kleurschakeringen zien die ook zichtbaar zijn in de stoffen van Missoni. Natuurlijk had ik mij voorgenomen om ook deze tentoonstelling te gaan zien. Dankzij een te vol hoofd en een vermoeid lijf heb ik deze wens laten varen en heb ik mezelf de catalogus cadeau gedaan.
Al met al was dit weer zo'n dag die voorkomt dat ik me zal gaan vervelen in de aankomende tijd!