vrijdag 5 augustus 2016

MISSONI, TEXTILE MUSEUM, TATE GALERY, LONDON




Enige tijd geleden onder het genot van een heerlijke maaltijd kwam Loret op het idee om met de bus naar Londen te gaan en aldaar in het Fashion and Textile Museum de tentoonstelling over Missoni te gaan bekijken. 
Al snel nam haar idee steeds grotere vorm aan en het uiteindelijke resultaat was een reis, tentoonstelling + workshop beginnend op vrijdagavond met 17 'breimadammen' die de bus in stapten. Ernestine heeft dit onderdeel van de reis al zo beeldend beschreven dat het onnodig is hier nog eens te herhalen. Dan wel met de aantekening dat mocht Loret nog eens zo'n uitstapje  bedenken ik dan wel direct 'ja zal zeggen, maar  wel kies te reizen per trein of vliegtuig! Eens zo'n busreis zonder slaap is meer dan genoeg voor mij!!

Na het bewonderen van de 'White cliffs of Dover' uiteindelijk in Londen uit de bus en langs de Southbank van de Theems naar het museum gewandeld.
Het museum was nog gesloten, dus neergestreken in het Museumcafe voor ontbijt, de broodnodige koffie, opfrissen in het toilet en meer. 

















De expositie is prachtig: alles draait vooral om het creatieve proces van het ontwerpen. Daarnaast worden een aantal stukken uit het 60 jarig! bestaan van het huis Missoni geshowd.
De moderne kunst is een grote inspiratiebron voor de designs van Missoni. Een aantal van deze kunstenaars zijn dan ook vertegenwoordigd met één van hun werken. 

















Het ontwerp proces is adembenemend en leert maar weer eens dat proeflappen en schetsen niets minderwaardig is zich dragen. 


Doordat de werkruimte die het museum ter beschikking stelde pal naast de expositieruimte ligt was het mogelijk steeds in- en uit te lopen. 
Deze uren in het museum heb ik gebruikt om de beelden in mijn hoofd te prenten, te kijken naar structuren, kleurgebruik en vertaling van inspiratiebron naar design. Veel te veel indrukken weer en veel te weinig tijd om die omzetten in een eigen werkstuk!

Dit werk van Tancredi boeide mij enorm en was startpunt van mijn onderzoekje. Bij thuiskomst zag ik dat in de weerspiegeling van het glas stiekem de collectie van Missoni binnengeslopen was!








Het is een dag van kijken, verwondering, kennis opdoen en verzamelen geweest. Binnenkort organiseert Loret een terugkom dag in Nederland waarop we deze indrukken omgaan zetten in een eigen interpretatie.....







 In Tate Modern loopt tegelijkertijd een expositie van Georgia O'Keeffe. Deze Amerikaanse kunstenares is zeker ook een inspiratiebron voor Ottavio Missoni geweest. Met name de werken die zij maakte in de natuur van New Mexico laten de golvende lijnen en kleurschakeringen zien die ook zichtbaar zijn in de stoffen van Missoni. Natuurlijk had ik mij voorgenomen om ook deze tentoonstelling te gaan zien. Dankzij een te vol hoofd en een vermoeid lijf heb ik deze wens laten varen en heb ik mezelf de catalogus cadeau gedaan.
Al met al was dit weer zo'n dag die voorkomt dat ik me zal gaan vervelen in de aankomende tijd!









maandag 1 augustus 2016

......MASTERS, TEACHERS, DESIGNERS, DYERS, KNITTERS and a SHAWL....

In januari van dit jaar introduceerde Loret het  boek  Penguin, a knit collection van Anna Maltz, een jonge Londense ontwerpster. Het boek staat bol van leuke, grappige en mooie patronen van vogels, truien, mutsen en shawls, geïnspireerd op het thema pinguïns. Dit boek is alles behalve een saai breiboek: het is geschreven als een soort reisverhaal met mooie foto's en goed beschreven patronen.


Tijdens het Broodje en de Bakkies van die maand maakten we dan ook kennis met de techniek van Anna, gebruik makend van een patroon uit de Knitty: een Amerikaans online tijdschrift.





Helemaal leuk dat Anna Maltz, aka Sweaterspotter de hoofdgast bleek te zijn op de Breidagen in Rijswijk. De workshop die wij donderdagavond voor opening van de beurs mochten meemaken was geweldig; Anna's enthousiasme is groot, haar vrolijkheid aanstekelijk en haar ontwerpen zo inspirerend en kleurig!

De les draaide om Anna's techniek Marlisle, een combinatie van colorwork en Fairisle. De workshop was zo exciting en vol dat ik me vrijwel geen tijd gegund heb om foto's te maken. Goed teken  maar achteraf bezien een soort van jammer!
Wel heb ik de Humboldt van Anna zelf even aangehad. Een hartstikke leuke trui in de genoemde Marlisle techniek. 








Om de Humboldt te maken heb ik Lace van Loret Karman uitgekozen. Twee tinten rose, net genoeg uit elkaar liggend om toch nog een mooi contrast te krijgen....
Verder dan deze swatch ben ik dankzij allerlei andere gebeurtenissen nog niet. Wordt vervolgd dus!!

  











Anna staat hier voor al mijn favoriete ontwerpen: de Humboldt, maar ook de pinguïns, het vest  (Kermis) en natuurlijk dé sjaal, de Diagonapples. Ik wordt zo vrolijk van haar kleurige en fleurige ontwerpen!  Ook de jurk die ze hier draagt heeft ze zelf bedacht en gebruik gemaakt van allerlei resten katoen. Gaaf toch om zo van je stash af te komen?!

Op de Weversmarkt in Hoorn fantastische kleuren Lace van Loret Karman uitgekozen en  onderweg naar Brugge ben ik beginnen te breien aan deze sjaal: opgezet en de eerste kleurenbaan gebreid in de auto.  Vervolgens bolletjes gewonden aan de ontbijttafel in de schitterende tuin van onze B&B het Huis met de loft.. 



En tot mijn grote schrik het patroon kwijtgeraakt in Damme, laten liggen na een overheerlijke lunch aan het water..... Gelukkig bleek bij navraag de volgende dag het stuk keurig voor mij bewaard te zijn en kon ik de rest van de reis lekker door breien!




Thuis gekomen in Amsterdam nog steeds enthousiast gewerkt aan de sjaal en helaas een heel stuk uitgehaald omdat ik de meerderingen tot twee maal toe aan de verkeerde kant maakte. Ik twijfelde omdat door het blokken een deel van het probleem verholpen zou kunnen zijn. Heel blij dat ik wel rigoureus uitgehaald heb: het is zo'n mooi patroon gebreid met zulk mooi garen... beter dat alles klopt nu!



                                    ......... hier was ik... 



Een toverbol gedraaid van al de mooie kleurtjes en met frisse moed weer opnieuw beginnen te breien. Nu niet meer eigenwijs gedaan en, zoals Anna al voorstelde in de beschrijving van het patroon, een marker aan de kant van de meerderingen om verdere vergissingen te voorkomen....

Opnieuw op reis, dit keer met de bus naar Londen, en natuurlijk de sjaal in wording weer mee. Hoe leuk is het dan om Anna zelf tijdens onze workshop in het Fashion and Textile Museum weer te zien. En dan had zij ook nog één van haar Diagonapples in wording bij zich, Loret droeg de hare en natuurlijk was daar ook mijn exemplaar.....

Rechts Anna's sjaal, boven in het midden die van Loret en links die van mij....
Anna breit met Appletons Old English Crewel Wool, en Loret en ik dus met haar zelfgeverfde Lace, bestaande uit 80% merinos en 20% zijde.

Ben benieuwd welke avonturen deze breireis verder nog voor mij in petto heeft!!






























vrijdag 8 juli 2016

HAUTE COUTURE




Een lesprogramma met de naam Haute Couture.... Dat legt de lat hoog!
Gelukkig durfde ik het aan! HC is het lesprogramma van Loret Karman   waarin geleerd wordt hoe een vest op je eigen maat te breien. 



Op de Weversmarkt van 2014 heb ik laten weten dat ik de cursus heel graag wilde doen en september 2015 was het dan eindelijk zo ver: tijdens de 5 lessen van HC 1 leerde ik samen met een aantal andere dames een prachtig vest te breien. Allemaal het zelfde item: de Chickadee van Ysolda Teague uit het boek Little Red in the City.
Ook al is dit eerste vest een veredeld soort proeflap: het moest gebreid worden met de mooist denkbare wol....
Het werd Alpaca van in Nederland gefokte dieren en geverfd door Loret in bijna fluoriserend pink!

Boek aangeschaft, gelukkig had ik al super fijne (rond)breinaalden, voorzien van markers (nog nooit eerder gebruikt), potlood en papier naar les 1. Veel informatie,

het opnemen van de maten en starten met een proeflap.
En niet zo maar één: qua grootte bijna gelijk aan een achterpand!!


Na de tweede les steken opzetten en beginnen aan het werkelijke vest. Feest!! Het garen breit fantastisch, zo zacht en gelijkmatig. Ook de kleur is genieten! Het is bijna jammer om elke les maar tot een bepaald punt te 'mogen' breien: het liefst als een diesel lekker door breien tot het eind! 
Toch zo blij dat er elke keer een onderbreking is om verdere informatie te krijgen en allerlei technieken aan te leren en te 'moeten' onderzoeken.  Over de 'normaalste' zaken zoals opzetten en afkanten, dingen die elke breier gewoon doet, valt nog zóveel te zeggen en dus te leren. Mooi steken leren opnemen, afwerken etc... zo veel geleerd!
Eén van de meest sprekenden voorbeelden is het leren short rows (verkorte toeren) te leren breien: 


De aap (links) heb ik voor de HC cursus gebreid naar beste kunnen. Kikker (rechts) heb ik gebreid na de cursus en dus na tekst en uitleg over de techniek en het leren kennen van de diverse methodes om short rows te breien...





En dan vlak voor de Brei en Haakdagen in Zwolle is het vest bijna klaar! Alleen de band moet er nog om heen gemaakt worden en er moeten nog knoopjes gevonden worden.
Na veel wikken en wegen vind ik precies de goede, vintage glas knoopjes.










Inmiddels wordt het vest vaak gedragen en ben ik nog steeds apetrots op het resultaat. Die trots wordt ook wel gevoed doordat bijna iedere keer dat ik het vest aan heb er wel één wild vreemd mens is die een lovende opmerking over dit vest maakt! Er wordt absoluut onderkent dat dit niet zo maar een kledingstuk is, maar iets waar heel veel tijd, kennis, liefde een aandacht en besteed is. Dit bewijst maar weer eens dat als je iets leren wilt, kies dan de allerbeste docent die je kent!

Nu weer met heel veel plezier verder studeren: Haute Couture 2 en dit zelfs voor de 2de keer!
De eerste HC 2 heb ik in Franeker bij Nynke van Selden Sá gevolgd: 'mijn' Bakkie Breidzjers volgden HC 1 en daar wilde ik zo graag bij zijn dat ik een door Loret aangepast programma kon volgen.
Opnieuw heel veel geleerd: o.a. een 'mini' gemaakt om te leren van een heel summier patroon een passende trui te maken.

En dan nu HC 2 in Haarlem bij Karin van Breien en zo . Ook weer een super gastvrije winkel met de mooiste garens. Deze lessen wil ik gebruiken om de Pink Memories van Isabel Kraemer te maken. De zoektocht naar het juiste garen was dit keer niet zo eenvoudig. Uit de eerste keuze kwam niet het gewenste resultaat: het materiaal niet stevig genoeg voor dit model trui.








De mooiste garens waaronder Mohair van Adèle, Lace en Merino 16 micron van Loret Karman Handdyed Yarn & Knitting en toch afgekeurd voor dit project: te weinig 'bite'









Dit wordt het wel:
Alpaca Sport, 80% alpaca / 20% merino
handgeverfd van PoloandCo 


........ wordt vervolgd.......




dinsdag 5 juli 2016

OPNIEUW EEN BROODJE OM OP VOORT TE BORDUREN!

Het voorlopig laatste Broodje was echt wel een heel bijzondere: Freestyle Log Cabin, 3 technieken in combinatie met een schilderij van van Gogh: de tuinen van Daubigny. Vincent heeft deze tuin diverse malen geschilderd. Als uitgangspunt heeft Loret gekozen voor het werk dat in bezit is van het van Gogh Museum hier in Amsterdam.



Eerst zoeken naar een uitsnede van de afbeelding en die vervolgens middels de nieuwe technieken vertalen tot een ontwerp in de sfeer van deze tuin. Dit klinkt opnieuw   makkelijker dan het uitvoeren.....

Al lijkt het schilderij erg groen, als je echt kijken gaat valt er in al dat groen een wereld te ontdekken! Er zijn zoveel uitgangspunten te vinden!
De bomenrij links boven en het hek rechts  hebben mijn voorkeur.









Tijdens de les heb ik een vereenvoudigde tekening van mijn uitsnede gemaakt en die ben ik gaan breien. Dankzij de prachtige pakketjes in de kleuren van de tuin die Seva en Nicolien, het productieteam van Loret, hebben samengesteld, wordt mijn opdracht al iets eenvoudiger! 






 
Tóch heb ik vanmorgen het breisel van gister uitgehaald: ik wilde de kleuren wol uit het pakket gebruiken voor een betere weergave van de tuin en daarbij het instructielapje gebruiken. Dat is té mooi om ongebruikt te laten liggen! En dus ben ik teruggegaan naar de tekening van het hekwerk en heb dat als richtlijn gebruikt voor bovenstaand breiwerk....
Het is al meer de richting waar ik naar toe wil. Toch ga ik in de aankomende tijd nog eens terug naar de gebruikte technieken om die uit te diepen en op die manier nog dichter bij het plaatje in mijn hoofd te komen...... Al met al: breiwerk om op voort te borduren dus!

















zondag 31 januari 2016

PAESENS MODDERGAT, 't FISKERHUSKE en WADDENWOL

Tussen de Masterclass Urban Breidzje van  Loret Karman, georganiseerd door de Crafts Council Nederland ism het Frysk Museum  en het Bakje Breidzje in Franeker  hadden we een paar vrije dagen. Heel graag wilde ik Loret in deze korte vakantie het dorp waar mijn vader vandaan komt en waar een groot deel van mijn roots liggen, laten zien.
Wat mij betreft is dit dorp, Paesens Moddergat,  één van de mooiste plekjes op aarde. Op de Oere, dichtbij het huis van mijn grootouders, is nu Museum 't Fiskershúske ondergebracht in een aantal oude vissershuisjes, pal aan de voet van de zeedijk.     

Omdat Loret garens, wol en breien ademt wilde ik haar heel graag in dát museum in contact brengen met Trix de Waal van Waddenwol. 
Waddenwol is een kleinschalig project van museum 't Fiskerhúske: de wol van schapen die op de dijken, in de kwelders en op de terpen rondom het Waddengebied grazen wordt door een groep spinners en breisters verwerkt tot warme en duurzame truien. Deze truien hebben uiteraard de motieven van de visserstruien zoals die rond 1900 in Wierum en Moddergat gedragen werden.  
Waddenwol zet zich in voor duurzaamheid, behoud van het cultureel (textiele) erfgoed en zet zich in voor de leefbaarheid van deze regio.
Mijn plannetje leek te mislukken omdat het museum in de winter gesloten is en ik geen ingang had naar het museum. Tijm de Fries (een synoniem wat ik maar zo laat) nam via een collega contact op met Jacob Bootsma (conservator) en hij was zo vriendelijk om op dinsdagmiddag tijd vrij te maken voor ons. Vervolgens was het contact met Trix de Waal snel gelegd en ook zij was bereid naar Moddergat te komen....

De middag was een mooie ontmoeting met zeer gedreven mensen die hard werken aan het in stand houden van oude ambachten, de fiskerscultuur en dan in dit geval de oude technieken die gebruikt werden in de kleding van vissers en hun vrouwen.
In het museum bevind zich o.a. een mooie collectie textiele voorwerpen, zowel gebreid als van stof.
Links een aantal wanten met  'gewoon' één duim, maar ook een exemplaar met 2 duimen zodat bij nacht en ontij de want altijd goed zou zitten, hoe die ook aan getrokken werd.
De rechterfoto laat een 'dolbroek'  zien, die werd door vrouwen gedragen wanneer zij zandwormen aan het steken waren. een wijde broek met extra ruimte om de rokken in kwijt te kunnen....

De wol die gebruikt wordt voor de truien wordt komt zoals gezegd van schapen van de dijk en uit de kwelders, maar ook de vrijwillige spinners en breiers komen uit de regio. Bij elke trui die verkocht wordt staan dan ook de namen van diegenen die de wol voor die specifieke trui verwerkt hebben.
Ik kon het natuurlijk niet laten, er moést een trui uit Moddergat mee.
Het werd een Jitze van der Lei (volgens mij in de verte familie via de lijn van mijn grootmoeder) en daar zit dan een beschrijving van het product bij én de namen van de spinner en breister. In mijn geval zijn dat voor het spinnen Everd en gebreid door Anneke. De afstand van schaap tot trui is volgens de beschrijving 26 kilometer......


Dit bezoek heeft er in ieder geval in geresulteerd dat Trix, Jacob en (een deel van) de vrijwilligers op de Brei en Haakdag aanwezig zullen zijn. Jacob zal daar een lezing over het project Waddenwol geven. Ik neem ook mijn trui mee zodat iedereen die dat wil kan zien hoe mooi deze truien zijn!
Geweldig zo 'dichtbij' dit kledingstuk komt; ik weet hoe de omgeving er uit ziet, ruikt en proeft, ik ken de omstandigheden en een deel van de mensen. Het is de plek waar ik als klein kind al op de dijk tussen de keutels van de schapen door probeerde te lopen..... Fantastisch! Ik hoop dat mijn vader van boven af kan zien hoe er weer nieuw leven in 'zijn' dorp geblazen wordt!



Jammer genoeg was het koud en nat op deze januari middag. Het was de bedoeling dat ik achter dijk op zoek zou gaan naar inspiratie. De opdracht van Loret is om een structuur te kiezen en die om te zetten in een breisteek. Het materiaal moet een licht garen zijn waardoor het focus op de steek komt te liggen.
Ik ben wel even 'achter dijk' geweest, maar heb niet kunnen tekenen en schetsen. Dat wordt toch thuis de foto's van de afgelopen jaren er bij pakken en lekker gaan tekenen en schilderen!



De foto's van de zeewering zijn eerder genomen en de gebreide log cabines staan voor een deel van de kleuren die wat mij betreft bij het Wad horen. Nu de structuur van het Wad dus nog 'even' vertalen naar een steek.....

Schapen waren ook in geen velden of wegen te bekennen: die komen zo rond april weer terug naar de dijken en kwelders. Ben je dan in de buurt dan zeker even gaan kijken: elk jaar is het weer een feest om al die schapen met hun lammetjes te zien. Uiteindelijk begint dit hele gebeuren natuurlijk gewoon bij hen!!

donderdag 10 december 2015

HAPPY!!!!

Wakker geworden met dit  bericht uit de Volkskrant: Muziek als wapen tegen angst. The Eagles of Death Metal and U2 met het nummer People have the Power van Patty Smith......
Kippenvel...... met tranen in mijn ogen meegezongen en met dat zingen voor het eerst na de aanslagen in Parijs weer een gevoel van vertrouwen en lucht. Ongelooflijk elke keer weer wat muziek en kunst kunnen bewerkstelligen. 






Nu is het grijs en regen buiten, binnen heerlijk de houtkachel aan. Jaap bij me in zijn  mandje, garen, boeken, stencils en internet om me heen: druk bezig met de voorbereiding voor het Bakkie van  morgen. Een onderwerp om blij van te worden: Bohus knitting. Veel leuke patronen en randjes gecombineerd met een explosie van kleur! Bij 'toeval' brengt het tweede nummer van het tijdschrift  'TRUI' ook een artikel over Bohus breien. Van Loret een map meegekregen ter bestudering van dit onderwerp, zo leuk! En nu wachtend op de lancering van de Knitty vandaag waarin dit keer een ontwerp van An de Vries: vingerloze wanten met natuurlijk een Bohus patroon. Zin in het Bakkie van morgen!


Het vroege opstaan om op tijd in Franeker te zijn wordt beloond met een prachtige zonsopgang boven het water van het IJsselmeer op de Afsluitdijk: goud met licht rose. De foto geeft helaas niet exact weer wat ik zag, maar toch... zo mooi!




 Hier ging het dan allemaal uiteindelijk om:  het Bakje met 5 zulke leuke en enthousiaste mensen! Geweldig om over Bohus Stickning te vertellen. Gevolgd door het verhaal  van de Zazie vingerloze handschoentjes ontworpen door An de Vries waarvan het patroon gepubliceerd is in de Knitty .  En dan ook nog de originele wantjes te kunnen laten zien!!  Het kan niet op dus. De Zazies gaan ook volop in Friesland gebreid worden! Er zijn kleurige pakketjes met 9 bolletjes garen gekozen, ik kan niet wachten op het resultaat...
Dus dames: doorbreien en posten hoor!!!


Nog even Harlingen in om oranjekoek en een mand voor Jaap te halen. zien we HET schilderij van Gert-Jan Scholte Albers in de etalage van Galerie de Vis hangen.....  Op slag verliefd.....
Met gevolg dat we de Afsluitdijk optuften niet alleen met de genoemde oranjekoek, aardappels en groenten maar ook het schilderij in de achterbak!!