DAHLIA......WEL & WEE

Vorig jaar het laatste verhaal in het voorjaar, nu een nieuwe start in dezelfde tijd van het jaar. Er gebeurd zoveel in de tuin dat het toch weer leuk is daar zo nu en dan iets over te vertellen. Om niet verzeild te raken in de vraag waar  te beginnen start ik bij vandaag en gister en maak ik af en toe even een stapje terug in de tijd...... In de afgelopen weken is flink gebruik gemaakt van de voederplekken in onze tuin en eergisteren kwam een spechten man mét jong foerageren.  Dat was al wat maar gister was hij er met nóg één, dubbel feest dus. Blijkbaar was bij vader specht even verwarring wie nu precies gevoerd moest worden maar dat werd snel opgelost. Op dit moment bezoeken 2 spechten paren onze tuin. Zeker weten doe ik het niet natuurlijk maar ik heb het idee dat het tweede mannetje een jong van vorig jaar is.  Die mannen zijn goed van elkaar te onderscheiden: op het achterhoofd hebben zij  een rode vlek, streep of driehoek d...

Ook al wordt er om de tuin heen vrolijk gekwetterd en gezongen, in de tuin werd het ineens super stil. De koolmeesjes die af en aan vlogen om hun jongen te voeren waren weg. Opnieuw was er een vogelfamilie uitgevlogen zonder bericht. De dag na hun vertrek dacht ik te horen dat ze nu in een grote  boom achter het huis woonden en vanmorgen werd bevestigd dat zij in ieder geval heel dichtbij bivakkeren: pa en ma kwamen met hun kroost eten. Van de Vogelbescherming leerde ik dat het goed is zomers door te blijven voederen, dus hangen er nog steeds vetbollen, vogelzaad en pindakaaspotten her en der in de tuin. Daar maakt ook dit jonge gezin dankbaar gebruik van. Heel erg leuk dat ik op deze manier voor mijn gastvrijheid beloond wordt! Natuurlijk lag mijn fototoestel niet in de buurt tijdens dit bezoek, hopen dat ze snel weer langswaaien, ik zit er klaar voor! De vijver blijft natuurlijk één groot feest: in een half uur tijd komen er soms wel acht verschillende soorte...

De winter was eentonig en grijs. Na lang op de zon gewacht te hebben in maart eindelijk   een paar mooie dagen. De bollen en planten begonnen direct al uit te lopen, de vogels op zoek naar een geschikte plek om te nestelen. Deze prachtige dagen waren amper voorbij en wederom was  het hartje winter: vrieskou en nachtvorst. Brrrrr....... Gelukkig werd het in april zomer: ruim 25 graden gevolgd door opnieuw koud en verschrikkelijk nat weer. Nu lijkt het de goede kant op te gaan. Het grillige weer blijft: heel warme dagen wisselen af met dagen die zomaar 10 graden kouder zijn dan de dag daar voor. Toch doet alles in de tuin wat het doen moet: het groeit en bloeit. De foto hiernaast is van een groenling in het rijk bloeiende appelboompje. Hield ik mijn hart vast bij de nestelende vogels: het kwam allemaal goed, eitjes werden gelegd en de eerste kinders zijn al uitgevlogen.  De specht heeft in april een aantal malen de spreeuwen nestkast onderzocht en heeft...

Verbaasde ik me 30 jaar geleden tijdens een vakantie begin november op Guernsey over de grote hoeveelheid rozen die volop in bloei stonden: dankzij een warme golfstroom heerst daar een subtropisch klimaat. Nu, in ons  koude kikkerland staan de rozen niet alleen in november maar zelfs in januari nog in bloei! Hoe bizar is dat! En dan nog niet spreken van een klimaatverandering?! Wat niet veranderd is dat de tuin altijd al druk bezocht werd door allerlei soorten vogels. Sinds er in boom, struik en aan de schutting noten, zaden, vetbollen en pindakaaspotten hangen lijkt het hier zo nu en dan een overbevolkte snelweg! De eerst opvallende gasten zijn de grote bonte specht en de Vlaamse gaai. Omdat ik geen idee heb waarom de Gaai Vlaams zou zijn, ben ik op zoek gegaan naar de oorsprong van zijn naam. De verhalen dat de Gaai wordt gezien als 'gajus' vanwege zijn ondeugden ken ik wel: het is een schreeuwer die er niet voor terugdeinst zijn soortgenoten op stang ...